Jongeren

Jongeren zitten in een leeftijdsfase tussen kindertijd en volwassenheid. Het is een overgangsfase die gekenmerkt wordt door fysieke, mentale en emotionele veranderingen. Jongeren willen graag zelfstandig worden en hun eigen weg vinden. De drang om los te komen van hun ouders is groot. Aan de ene kant kunnen ze al heel zelfstandig zijn en zelfstandig optreden. Aan de andere kant voelen ze ook nog een sterke affectieve band met hun veilige vertrouwde omgeving. Dit zorgt ervoor dat jongeren vaak kwetsbaarder zijn dan je in eerste instantie zou denken. Ze lijken vaak zelfverzekerd maar hun weerbaarheid (wat betreft het uiten van gevoelens) moet nog groeien. Voor veel jongeren is dit een periode van afscheid nemen en nieuwe contacten aangaan. Vaak is er een sterke behoefte om relaties aan te gaan met leeftijdgenoten om meningen en gevoelens te kunnen delen. Dit gaat dikwijls gepaard met een opstandige houding naar waarden en normen in de maatschappij. Niet meer willen luisteren naar feedback, adviezen, op of aanmerkingen. Deze fase van opstandigheid is echter nodig wil een jongere later als hij volwassen is zelfstandig keuzes kunnen maken en zelfstandig beslissingen kunnen nemen. Bij een goede ontwikkeling is deze opstandige maar noodzakelijke periode van voorbijgaande aard.

Jongeren ervaren tegenwoordig steeds meer druk om te presteren. Ze stellen steeds hogere eisen aan zichzelf. Maar ook de druk van social media, opleiding en omgeving kan ervoor zorgen dat jongeren zich onzeker voelen. Ze zijn bang dat ze niet aan de verwachtingen kunnen voldoen en daardoor buiten de boot vallen. Met name de social media spelen hierin een grote rol. Op social media wordt meestal een eenzijdig beeld geschetst waarin iedereen het naar zijn zin heeft en leuke dingen doet. Dit leidt bij veel jongeren tot het gevoel ook aan dit ideaalbeeld te moeten voldoen en een interessant of nog interessanter leven te moeten gaan leiden. Dit zorgt ervoor dat jongeren zich steeds meer onder druk gezet voelen, stress ervaren en klachten kunnen gaan ontwikkelen van lusteloosheid en depressieve aard.

Haptotherapie helpt jongeren om zich te uiten in hun gevoelens. Wat heb je beleefd, wat voel je, wat is wel of niet goed voor je? Je mag zijn wie je bent en je bent goed zoals je bent. Je leert keuzes te maken, grenzen aan te geven en zelf beslissingen te nemen. Hierdoor krijg je meer inzicht in wie je bent, waar je staat en hoe je richting kunt geven aan je leven.

Haptotherapie voor kinderen

In de haptotherapeutische begeleiding van kinderen speelt aanraken (psycho-tactiele contact) een grote rol. Aanraken is een van onze eerste levensbehoeften. Vanaf de eerste ademhaling bij de geboorte wordt de baby op de borst of buik van de moeder gelegd. Daar blijft het een tijdje liggen om moeder en kind aan elkaar te laten wennen en van elkaar te genieten. Dit eerste huid op huidcontact is heel waardevol. Het zorgt voor warmte, verlaagt de stress van de geboorte en vormt de basis voor de hechting tussen moeder en kind. Het is het moment waarop de baby in zichzelf kan ervaren (zij het onbewust) dat hij  goed is en daarom van te houden. De wijze waarop moeder haar kindje vervolgens liefdevol aanraakt en positief bevestigt is bepalend voor de verdere ontwikkeling en welbevinden van haar kind. Hoe meer een kind voelt dat er van hem gehouden wordt des te beter hij kan groeien in zijn ontwikkeling tot een psychisch evenwichtig mens.

Wanneer de baby echter weinig of niet liefdevol wordt aangeraakt en opgenomen wordt, kan hij niet de ervaring opdoen dat er van hem gehouden wordt. Hij kent dat gevoel dan niet, dat er van hem gehouden wordt. Dit ontberen van de liefdevolle aanraking zal hem belemmeren in zijn verdere psychische ontwikkeling. Kinderen die weinig of alleen liefdeloos worden aangeraakt, groeien slechter, leren minder goed, zijn kwetsbaarder voor ziektes kunnen eerder slachtoffer worden van seksueel misbruik. Onvoldoende huidcontact kan leiden tot onrust, verdriet of angst. Deze kinderen zijn vatbaarder voor teleurstellingen en daardoor kwetsbaarder. Ze zitten niet lekker in hun vel. Kinderen met problemen in hun emotionele ontwikkeling geven dit vaak aan door te huilen, vervelend te doen, hyperactief gedrag te vertonen of door zich juist terug te trekken.

Klachten die in aanmerking komen voor haptotherapie zijn:

• kinderen met psychosomatische klachten
• gedragsproblemen
• faalangst
• sociale onhandigheid
• trauma’s
• disbalans in cognitieve en emotionele ontwikkeling
• pestgedrag (pesters en gepesten)
• hechtingsproblemen
• angstig, prikkelbaar, piekeren
• gevoelens van somberheid, onzekerheid en machteloosheid.

De ouders/verzorgers worden zoveel mogelijk bij de therapie betrokken en vervullen daarbij een belangrijke ondersteunende rol. Op een speelse manier worden haptonomische oefeningen aangeboden die erop gericht zijn de veilige en warme band tussen ouder en kind (nog meer) te verstevigen. Door de haptotherapie zullen kinderen zich meer ontspannen en zich beter verbonden voelen met zichzelf en de wereld om zich heen. Hierdoor ontwikkelen ze meer zelfvertrouwen en komen ze zekerder in het leven te staan. 

Kinderen en jongeren zijn van harte welkom in de praktijk! Haptotherapie is immers voor iedereen van jong tot oud en leeftijd maakt daarin geen verschil.